هر یک از ما دارای استعدادی خاص است. بعضی از همان بدو تولد دارای استعداد خاصی هستند، در حالی که استعداد برخی دیگر از کودکان در حین رشد کردن کشف می‌شود. استعداد می‌تواند شامل نمره ی خوب کسب کردن، توانایی موسیقی نواختن، یا ورزشکاری خوبی شدن نیز باشد.

با این وجود، پشتکار، شنونده ی خوبی بودن، یا خوش برخورد بودن نیز بخشی از استعداد محسوب می‌گردد. والدین و بستگان نزدیک نقشی اساسی داشته و استعدادهایی را که کمتر بروز می گردند را کشف می‌کنند، و به کودک کمک می‌کنند قابلیت‌های خود را دیده و برای آنها ارزش قائل شود.

کودک برای خود حس عزت نفسی به وجود می‌آورد و این حس به وی کمک می‌کند با یاری والدین و بستگان نزدیک خود استعدادهایش را شکوفا سازد. این حس همچنین پایه و اساس ایفای نقشی دائمی در جامعه و کشور را ایجاد می‌کند، البته اگر وجه بی همتای وی در سنین پایین کشف گردد.

استعدادهای خاص بدین گونه تعریف می‌شوند: «توانایی شگرف در انتخاب و کسب اهداف دشوار بسته به علاقه، ارزش‌ها، توانایی‌ها و بافت پیرامون فرد».

زمانی که کودک به استعدادهای خود پی می‌برد، این استعدادها انعطاف پذیر و فرمانبردار می‌باشند، و به او اجازه می‌دهند چندین هدف چالش برانگیز و متفاوت را بررسی کرده تا آنها را کسب کند و زندگی موفقی داشته باشد.

والدین چگونه می‌توانند به کودک مستعد خود کمک کنند تا استعدادهای فردی خود را شکوفا سازد؟

در طول دوران مدرسه، کودکان انتخاب‌هایی صورت می‌دهند که بر زندگی آنها تاثیرگذار است. لذا اگر آنها استعداد فردی خود را در همان اوایل زندگی شکوفا کرده باشند، احتمال بیشتری وجود دارد که تصمیمات آنها به کسب اهداف علمی و زندگی ای موفق در آینده منجر شود.

والدین نقش مهمی در زندگی کودک دارند. آنها باید بخشی از رویه ی رشد و اکتشاف کودک باشند. نقش آنها کمک به کودک در درک و تعریف استعدادهای اوست.

شاخصه ی مهم دیگر خودآگاهی می‌باشد. این شاخصه، توانایی، ارزش‌ها و علاقمندی‌های فرد است که وی در بدو تولد در اختیار دارد و در طول زندگی آکادمیک وی توسعه می‌یابند.

والدین با حمایت از آنها در آزمایش فعالیت‌های مختلف و درک اینکه توانایی‌ها، ارزش‌ها و علایق آنها در کدام زمینه می‌باشد می‌توانند به رشد خودآگاهی کودک کمک کنند.

به استعدادهای کودک خود فضای رشد دهید:

کودکان دارای استعداد هستند؛ با این وجود گاهی بعضی از این استعدادها به دلیل بیش از حد مشغول بودن معلمین، والدین یا بستگان نادیده گرفته می‌شود. گاهی اوقات این استعدادها کشف می‌شوند، اما فردی که به این استعداد پی برده است تلاشی جهت حفظ آن نمی‌کند.

باید استعدادهای کودکان را پرورش داد تا تبدیل به سرگرمی‌ای شوند که وی از آنها لذت ببرد. این امر آنها را تشویق می‌کند تا در آینده به افرادی برجسته و سالم مبدل شوند.

متمرکز بوده و توجه کنید:

            هنگامی که به زمینه‌ای بر میخورید که کودک شما در آن استعداد دارد، آنها زمان زیادی را صرف آن کرده و تمایل دارند به همه نشان دهند چکار می‌توانند انجام دهند یا از چه استعدادهایی برخوردار هستند. این وظیفه ی اصلی والدین است تا از همان سنین پایین دائماً از آنها پشتیبانی و قدردانی کنند.

  زمانی که پدر و مادر هر دو مشغول کار هستند تا تحصیلی مناسب و زندگی ای سالم برای فرزند خود فراهم سازند، اغلب مشاهده می‌شود که کودک حس می‌کند نادیده گرفته می‌شود. اگر کودک شما زمانی که مشغول به کار هستید بخواهد با شما صحبت کند، از او بخواهید بعد از مدتی دوباره برگردد. بدین صورت شما بدون هیچ مزاحمتی به کودک خود گوش داده اید و در مورد تفکرات وی قضاوت نکرده اید. به کودک خود توجه کرده و آنها را متوجه سازید که به آنها اهمیت می‌دهید و دوست دارید موفق باشند.

استعداد را پرورش دهید:

    یک گام جلوتر باشید، حتی پیش از آنکه کودک شما بخواهد زمینه ی خاصی که به آن علاقه دارد را پرورش دهید. به عنوان مثال، اگر کودک شما به نقاشی تمایل دارد، مداد رنگی مناسبی در اختیار او قرار دهید. اگر او در مورد موضوعی خاص اطلاعات زیادی دارد، کتابی جامع در آن زمینه به او بدهید. راه‌های دیگر می‌تواند شامل شرکت در کارگاه‌های نقاشی به همراه کودک باشد تا بتوانید به او کمک کنید استعداد خود را پرورش دهد و در عین حال با آنها زمان خوبی را سپری کنید. علاوه بر این، می‌توانید آنها را در کلاس‌های پیشرفته ی نقاشی یا طراحی ثبت نام کرده، یا آنها را به موزه ی نقاشی ببرید. آنها را سرگرم فعالیت‌هایی کنید که به آنها کمک کند استعدادهای خود را پرورش دهند.

 کارهایی که نباید انجام دهید:

همانطور که در زمینه‌هایی جدای از دروس آکادمیک کودک خود واکنشی مثبت دارید، اقداماتی نیز وجود دارد که باید از آنها اجتناب کنید.

کودک خود را مجبور نکنید فراتر از توان خود کار کند. خیلی از والدین وقتی کودکی با استعداد دارند دستپاچه شده و توقع آنها بالا می‌رود. کودکی که بیشتر از حد از او کار بکشید ناراحت خواهد بود. خواست شما این است که کودک از استعداد خود لذت ببرد، نه اینکه از آن بترسد.

مشغول کردن آنها خوب است، اما نباید آنها را خسته کرد. توانایی آنها را به گونه ای پرورش دهید که به فعالیتی تفریحی مبدل گردند، نه اینکه مرتباً انجام دهند. به عنوان مثال، نباید با دروس و تکالیف آنها تداخلی پیدا کند؛ و همچنین زمانی را باید به فعالیت‌های اجتماعی آنها اختصاص دهید. اگر کودک شما برنامه ای متعادل در زمینه ی دروس، تفریحات و وقت استراحت نداشته باشد، وظیفه دارید انتظاراتی که از آنها دارید را مجدداً بررسی و تنظیم کنید. به آنها اجازه دهید در حین اینکه درس می‌خوانند لذت هم ببرند، چرا که در مراحل بعدی سال‌های رشد کودک بر شکل گیری شخصیت آنها تاثیرگذار خواهد بود.

راهنمایی‌هایی جهت پرورش استعداد کودکان:

  1. به آنها فرصت دهید تا علاقمندی‌های خود را دنبال کرده و قابلیت‌های متمایز خود را بیابند. فعالیت‌های فوق برنامه، دروس، باشگاه‌ها، فعالیت‌های برنامه ریزی شده برای کودکان که منجر به کشف استعداد آنها می‌شود توصیه می‌گردند.
  2. به تلاش آنها توجه کرده و تشویق شان کنید. اگر در هر گونه فعالیتی شرکت کردند، از دستاوردهای آنها قدردانی کرده و حتی اگر با شکست مواجه شدند آنها را تشویق کنید.
  3. از اینکه آنها را با افرادی دیگر که استعدادهای متفاوتی دارند مقایسه کنید اجتناب کنید. به استعداد متمایز کودک خود احترام بگذارید.

زمانی که کودک توسط خانواده، دوستان، معلمین، جامعه، و مربیان تشویق شود، رشد کلی کودک مثبت و تصاعدی بوده و خود او انگیزه پیدا خواهد کرد. باید استعدادها را پرورش داد، و باید به این استعدادها اجازه داد خود رشد کنند و به ثمر بنشینند، در حالی که از آنها کمی پشتیبانی کرده و نظارت درستی داشته باشید، چرا که به کودک شما کمک می‌کند تا در آینده به انسانی قوی از منظر عاطفی، و باهوش، موفق و «با استعداد» مبدل گردد.

آیا تا به حال متوجه شده اید کودک شما چقدر خاص است؟ برای دیگر والدین الگو باشید.