14 گام برای اینکه پدر یا مادری  سردرگم نباشیم

همه چیز در زندگی امروزی مان توجه ما را از آنچه واقعاً اهمیت دارد منحرف می سازد – ارتباط با درون خود بدین جهت که با دیگران، و به خصوص با فرزندان خود بهتر ارتباط برقرار کنیم. پدر یا مادری که سردرگمی کمتری دارد الگوی بهتری برای فرزندی آرام تر و متمرکز تر می باشد. وقتی والدین عجول و مضطرب باشند، کودکان نیز احساس استرس کرده و لجاجت بیشتری از خود بروز می دهند.

در اینجا چند توصیه ارائه کرده ایم تا آرامش بیشتری پیدا کرده و در زندگی خود کمتر سردرگم باشید: 

1- بیشتر الگو باشید، کمتر آموزش دهید.

سعی نکنید مدام به فرزندان خود آموزش دهید. این امر فقط باعث اضطراب و نگرانی می شوود. فرزندان بیشتر از نحوه ی رفتارتان یاد می گیرند. فرزندان شما در آن لحظات ارزشمندی که کنار هم هستید بیشتر به شما حس تعلق دارند.

 2- فرزندی را که دارید بپذیرید

اگر دائماً در این فکر هستید که ایکاش...، چرا من؟، یا او هرگز...، آنگاه ارتباط خود با فرزندتان – و در نتیجه زندگی تان – را از دست می دهید. به جای اینکه آرزو کنید فرزند شما فرد دیگری بود، به این موضوع دقت کنید که او کیست و سعی دارد چه بگوید.

 3- تمرین آگاهی داشته باشید

لازم نیست بی حرکت بنشینید تا در لحظه باشید. فقط روی ظرفی که در حال شستن، زمینی که در حال جارو کردن، و لباسی که در حال تا کردن هستید، و یا روی واژگان یا احساساتی که کودک شما در حال بروز دادن است – همین الان – تمرکز کرده و سریعاً نتیجه گیری نکنید.


 4- حتی زمانی که در حال شنیدن چیزی ناخوشایند هستید توجه داشته باشید.

کودک شما همیشه در حال گفتن چیزی به شماست، اما از بلوغ کافی برخوردار نیست تا آن را طوری به شما بگوید که به راحتی درک کنید. کلمات و رفتار او نیاز به تفسیر دارد. منظور او را از کلماتی که استفاده می کند برداشت نکنید.

 5- مکث کردن را تمرین کنید

با واکنش نشان دادن به کودک خود آموزش ندهید. مکث کنید، نفس بکشید، صبر کنید، و فکر کنید. واکنش خودکار شما در بهترین حالت بی اثر، و در بدترین حالت زیان آور خواهد بود. نفس بکشید تا خود را آرام کنید. به وضعیتی برگردید که در آن هر دو آرام بودید.

 6- زمان و مکان هایی را تعیین کنید که از وسایل ارتباطی استفاده نکنید

قوانینی را به عنوان یک خانواده تعیین کرده و بر سر آن توافق کنید. به عنوان مثال، در موقعیت هایی مثل وقتی که در اتومبیل هستید، یا زمان غذا خوردن، بازی های خانوادگی، یا زمان خواب تلفن همراه را کنار بگذارید. هنگامی که در خانه ابزارهای ارتباطی دارید، با کودکان خود مشاجره نکنید که آن را کنار بگذارند. محدودیت هایی را همراه با یکدیگر تعیین کنید و اجازه دهید خود آنها این محدودیت ها را اجرا کنند، اما سعی کنید بیشتر دورهم باشید. مهارت در دنیای تکنولوژی تضمین کننده ی آینده ی کودک شماست.

 7- برنامه کودک خود را پر نکنید

بر اهمیت گشت و گذار با دوستان و سر رفتن حوصله تاکید کنید. خلاقیت از این نشات نمی گیرد که برنامه ی کودک بیش از حد پر بوده و توسط والدین مدیریت شود.

 8- اسباب بازی های کمتری بخرید و خلاقیت بیشتری ایجاد کنید

از اسباب بازی های سخنگو اجتناب کرده و آنهایی را بخرید که زمینه ی ابتکار را فراهم می سازند. هنگامی که کودک شما میخواهد چیزی بخرد، از او بپرسید چه می خواهد و چگونه می تواند آن را محقق سازد.

 9- خود را بپذیرید

تفکرات منفی در مورد خود، مثل من آنقدرها خوب نیستم، یا نمی توانم اینکار را انجام دهم از پیام هایی نشات می گیرند که در هنگام عصبانی بودن از والدین خود یاد گرفته اید. این پیام ها واقعیت ندارند.

 10- احساسات خود را بپذیرید و به احساسات کودکتان هم احترام بگذارید

علیرغم آنچه که ممکن است یاد گرفته باشید، احساسات همیشه قابل قبول هستند. وسوسه نشوید که از راه حل های «فعلا حالم خوب شود» استفاده کنید. حتی زمانی که افسرده و ناامید هستید، این حس را قبول کنید. احساسات به ما درس می دهند و ما را به اقدام کردن فرا می خوانند. هرگز فرزندتان را به خاطر احساس خود سرزنش نکنید.

 11- الگوی جملات انگیزشی برای خود باشید

با عبارت هایی مثل نمونه های زیر این عادت را در خود ایجاد کنید که در زمان حال بمانید:

من می توانم با این موضوع کنار بیایم.
این نیز بگذرد.
دنیا به آخر نرسیده است.
الان به سختی برخورده ام.

به کودک خود نشان دهید که زندگی دائماً در حال تغییر است، اما شما می توانید به خوبی از پس آن بر بیایید.

 12- از منفی بافی دوری کنید

وقتی کودکان شما باعث ایجاد ترس و عصبانیت می شوند، آسان است که به بدترین حالت ممکن فکر کنید. وقتی به این فکر می‌کنید که کودک شما تا 15 سالگی سر از زندان در می‌آورد، هیچ وقت دوستی پیدا نخواهد کرد، یا هرگز چیزی را تا پایان دنبال نخواهد کرد، خود را بررسی کنید. لزومی ندارد خود را متقاعد کنیم بدترین اتفاق رخ خواهد داد.

13. یاد بگیرید نه بگویید

اکثر مادران اینگونه یاد گرفته اند که آدم خوبی بودن بدین معنی است که از همه مراقبت کنیم. بچه داری سخت ترین کار است. نیازهای خانواده و خود را اولویت بندی کنید تا متمرکز و آماده باقی بمانید.

14. به خودتان برسید

اگر اول به خودتان نرسید، نمی توانید بازدهی داشته باشید یا به کودک خود برسید. زمان صرف کرده و برای خود زمان بگذارید تا بتوانید والدینی سالم تر باشید. این خودخواهی نیست؛ بلکه هوشمند بودن است. به کودکان خود یاد دهید چگونه مرز تعیین کنند تا هنگامی که بزرگ می شوند از خود مراقبت کنند.

آکادمی استعدادیابی کودکان نابغه پروران آینده